"(geen titel)" van Zosia Huige

De combinary van Zosia Huige:
“Bij meerstemmigheid denk ik vaak aan verschillende meningen die puzzelstukjes zijn en bij elkaar passen, samen vormen ze eenheid. Ik wilde ermee laten zien dat meerstemmigheid altijd anders kan zijn. Je kan steeds van een andere perspectief kijken. Als je goed kijkt kan je soms blauw of rood zien door twee brillen, het laat zien dat meerstemmigheid niet alleen een soort idee is. Zo kan je geen rood zien als door een rode lens kijkt, je ziet alle soorten tinten van rood, maar geen tint rood. Daarom heeft de achtergrond allerlei verschillende tinten blauw en rood. Door de verschillende idee├źn van meerstemmigheid is het moeilijk om een vaste definitie voor te geven, deze situatie wilde ik laten zien met twee handen die elkaar net kunnen aanraken. Je kan soms ook alleen eenstemmigheid hebben, dat is juist tegenovergestelde van meerstemmigheid. Bij twee andere hoeken zie je verschijnselen die eenstemmigheid moeten voorstellen, ze hebben geen behoefte om met elkaar meerstemmigheid te vormen. Het kunstwerk met de auto heeft me laten inspireren, door de 3D-brillen een andere functie te geven wat eigenlijk de bedoeling was. Van de metalen kunstwerk heb ik van opgemaakt om de 3D-brillen tot losse onderdelen te maken. Met de losse onderdelen heb ik meerstemmigheid en eenstemmigheid kunnen uitbeelden. Het laatste kunstwerk heeft, door de verschillende lengtes van de lijnen, laten zien dat de meerstemmigheid in verschillende formaten bestaat. Deze boodschap heeft me geholpen om de achtergrond te maken met verschillende tinten. Deze drie kunstwerken hebben me erg ge├»nspireerd, wat me heeft geholpen om de meerstemmigheid te begrijpen.”